Uit het oog, uit het hart?

Oei, ik merk dat ik al een hele tijd geen reacties meer krijg. Wordt mijn blog nog bekeken? Dat is voor mij een vraag, voor de lezer een weten.
Dat is gewoon het lot van een blogger, vrees ik. Ben je dan nog een leerkracht-blogger, dan is het misschien nog net iets erger. Daar zal ik maar best niet om treuren en gewoon dapper doorgaan, zoals gewoonlijk in deze job. Gewoon doorgaan, alles geven en hopen..... Waarop? Op die ene positieve reactie, die ene leerling die toch plezier beleeft aan je vak, je opdracht....  En weet je, die zijn er, die leerlingen en die positieve reacties. Je moet ze alleen maar willen zien.
Mijn leerlingen hebben even een time-out gekregen. Ze moeten nu immers al hun energie in de proefwerken kunnen steken. Er zijn er die al een heel mooie blog gemaakt hebben en die zeer geregeld berichtjes posten. Zij zijn goed bezig en dat juich ik ten zeerste toe. Anderen doen het wat minder, maar ook dat hoort erbij.
Bij deze nog eens een oproep.... bloggen maar!

Tot later

Hilde

Het wordt weer druk

Zo.... alweer twee weken aan de slag, hoewel, twee weken.... Er zat al een verlengd weekend bij. Dat was dus ideaal om weer wat te wennen. Zo kreeg ik niet meteen de volle laag stress over me heen. Toch doet het goed om te merken dat er toch wel een paar leerlingen zijn die me gemist hebben. Zo slecht doe ik het blijkbaar toch niet. (Af en toe een schouderklopje doet iedereen deugd, niet?)
Nu wordt het weer echt serieus en dat voel ik al meteen. Wat moeten we toch steeds rennen van hot naar her om alles een beetje bij te houden. Nu... dat lukt ook wel weer.
Ondertussen vond ik een manier om de blogs een beetje objectief op te volgen en te quoteren. Ik maakte per leerling een beoordelingsfiche (volgend jaar wordt dat per blog want ik heb intussen al beslist dat ik ze niet dubbel zal invullen. Nodeloos werk is dat.) en die vul ik een keer per maand in. Dat gebeurt na de deadline om een maandelijkse update te posten.
We zien wel wat het wordt en doen de nodige aanpassingen mocht het nodig zijn..

Wordt vervolgd......

Hilde

Vorderingen

Nog steeds van op de zijlijn kijk ik toe. Hopelijk kan ik na de herfstvakantie weer aan de slag en kan ik de leerlingen weer persoonlijk aanspreken. Nu gebeurt alles via mail en dat heeft best wel nadelen. Je hebt sneller een hele uitleg gegeven dan dat je alles moet typen.
Ik merk dat de blogs door de meesten zeer goed bijgehouden worden. Anderen zijn niet zo gul met hun berichten, maar ze houden zich strikt aan het absolute minimum, wat niet verboden is.
Laatkomers moeten wel nog een reactie krijgen, maar die bewaar ik tot begin november. Dan neem ik alles nog een keer door en geef ik hier en daar commentaar.
Tot dan!

Eerste berichten

Haast alle leerlingen hebben al hun eerste bericht gepost. Het blijkt toch nog een hele klus te zijn om dat allemaal op te volgen. Nu probeer ik op alle berichten een reactie te geven, maar dat zal ik niet volhouden, vrees ik. Nu ben ik even thuis en hoef ik niet aan ander schoolwerk te denken. Als ik aan het werk ben, is dat iets anders natuurlijk. Nu, ik zie wel hoe het gaat. Als ik meteen reageer als er een nieuw bericht gepost wordt, is het niet zoveel ineens natuurlijk.
Nu heb ik al 2 klassen bekeken en ik merk dat nog niet iedereen iets gepost heeft. Morgen is hun laatste kans. Nog niet te vroeg reageren dus....
Voor EE zal ik wat op mijn collega moeten vertrouwen om alles wat na te kijken en op te volgen wat taal betreft. Zij posten immers veel meer berichten dan ze voor mij moeten doen en dat maakt het te uitgebreid voor mij, maar dat kan geen probleem zijn, integendeel.
Nu nog even verder lezen....

Aan de zijlijn

Zo, vandaag voorlopig mijn laatste lesdag. De komende weken volg ik het allemaal een beetje van op afstand. Ik ben eventjes 'out', maar dankzij deze blog(s) zal ik toch wel op de hoogte blijven van wat er gebeurt met de 'gips'.
Tegen 30 september moet iedereen zijn gip voorgesteld hebben. Hopelijk verloopt dat allemaal zonder problemen. Er komt nog wel een laatkomer online, maar dat zal er wel bij horen, denk ik... Het leven zoals het is dus...

Bijna allemaal online

Morgen is de deadline voor het aanmaken van de blogs. Straks moet ik nog even checken of iedereen daarmee al in orde is, maar de meesten staan online.
Sommigen zijn zelfs zeer goed gestart en hebben al heel wat informatie gepost. Dat is alleen maar erg leuk om vast te stellen. De ene is natuurlijk rapper dan de andere, maar dat is geen enkel probleem zolang ze zich aan de deadlines houden.
Het blijft nog steeds wat zoeken naar de mogelijkheden. Een collega, die mijn initiatief volgt en ondersteunt, heeft al ontdekt hoe je snel op de hoogte gebracht wordt van nieuwe berichten. Dat moet ik dan maar zo snel mogelijk eens vragen zodat ik het allemaal een beetje bij kan houden.

Wordt vervolgd....

Verbazing

Hoe leuk.... Met verbazing stel ik vast dat sommige leerlingen hier goed in zijn. Ook al zijn we nog maar pas begonnen, toch merk ik al dat dit best wel leuk kan worden. Het zal niet alleen extra werk betekenen. Ga zelf maar eens kijken naar de blogs die je vindt onderaan de pagina. Geniet mee.

Hilde

Update

Zoals je misschien gemerkt hebt, heb ik al een aantal blogs opgenomen in de lijst onderaan. Dat zijn de blogs van mijn leerlingen. Het aantal zal nog groter worden. Je kunt dus via mijn blogspot ook de werken van de leerlingen volgen. Een simpele muisklik is voldoende om ook bij de blogs van de leerlingen te gaan kijken.
Ik merk wel dat er nog wat startersproblemen opduiken. Zo zijn er altijd wel dingen waar je vooraf niet aan denkt. Er wordt hier en daar dus wel eens een instructie bijgestuurd en het leuke is dat dat gebeurt doordat leerlingen mij tips geven. Wat is er nu leuker dan gewoon samen met de leerlingen op zoek te gaan naar de beste manier om iets nieuws aan te pakken? Leren van elkaar. Is dat niet waar het om draait?

Hilde

Aan de slag

Zo.... dit hebben we gehad. De leerlingen werden allemaal ingelicht en weten wat van hen verwacht wordt. Nu moet ik wachten tot de eerste blogs gestart worden en de eerste berichten verschijnen. Er is al één leerling die zo dapper geweest is en die al een blog geopend heeft (formuleer je dat wel zo? of start je gewoon een blog? Dat moet ik nog eens uitpluizen.)
Een aantal collega's zijn ook al benieuwd. Duimen maar dat dit een succes wordt.

Hilde

Gestart

Vandaag ben ik dus echt aan de slag gegaan. Gisteren was het gewoon nog wat opwarmen. De eerste klasgroep heb ik al gehad en ik heb hen meteen ook van mijn plannen op de hoogte gebracht. Ze leken me toch wel een beetje enthousiast. Misschien verbeeld ik me dat alleen maar, maar toch...
Ze hebben een lijstje gekregen met data waarop er iets gepubliceerd moet zijn. Dat is het volstrekte minimum. Ze mogen best iets meer publiceren als ze daar zin in hebben. De blog gaat natuurlijk alleen maar over hun werk aan de gip.
Tegen 15 september zou er per gip een blog aangemaakt moeten zijn. Wie weet, beklaag ik het me al tegen december dat ik er ooit mee begonnen ben. Maar nee! Positief denken is de boodschap. Het kan alleen maar goed gaan.
Ik hou je op de hoogte.

Hilde

Wat opwarmen

Ja.... die vakantie die zo eindeloos lijkt als je ervoor staat, is alweer bijna helemaal voorbij. Nog een paar dagen .... Het wordt dus weer stilaan tijd om me mentaal wat voor te bereiden op het komende schooljaar. Ik moet eindelijk eens beslissen hoe ik de blog concreet aan zal pakken. De leerlingen moeten toch weten wat van hen verwacht wordt. Nu maar hopen dat ze een beetje van mijn enthousiasme delen.

Wordt vervolgd....

De laatste loodjes

Het einde van het schooljaar komt eraan. Nog even flink doorbijten voor leerlingen en leerkrachten en daarna de welverdiende rust (ook al is niet iedereen daarvan overtuigd).

De aanpak voor het nieuwe schooljaar wordt al een beetje concreter. Voorlopig ziet het er zo uit: per gip wordt een blog gestart. Zo wordt het volgen iets makkelijker. Dat denk ik toch. Maar wie weet, verander ik toch nog van mening. Is het toch beter om per klas te werken? Terwijl ik het schrijf, denk ik er alweer anders over. Moet ik de twee manieren uittesten? Moet ik de technieken per klas en de andere klassen per gip laten 'bloggen'. Het zou misschien goed zijn om het er even met een aantal collega's over te hebben. Een andere kijk op de zaak kan immers verhelderend werken. Als je met iets nieuws begint, weet je nooit echt goed welke aanpak de beste is. Het blijft dus spannend.

Deze blog zal nu even onaangevuld blijven, denk ik. Tijdens de proefwerkperiode is er niet veel tijd voor andere dingen dan het schoolwerk. Daarna komt de vakantie en daar wil ik toch eerst even van genieten. Tot later!

Spannend

Eigenlijk vind ik dit erg spannend. Nu zit ik met een aantal goede ideeën, maar ook nog een heel aantal vragen. Het is iets nieuws. Het wordt een test. Zal het lukken? Wordt het leuk? Vinden de leerlingen het leuk? Dat is afwachten.

Wat wil ik doen? Wat is de bedoeling? Even uitleggen. Ik sta al een heel aantal jaren in het onderwijs (tellen doe ik liever niet, want ik wil zelf niet toegeven dat ik ouder word omdat ik het zo niet voel). Mijn leerlingen zitten in de derde graad van het technisch onderwijs en ik probeer hen wat taal bij te brengen. Mijn vakken zijn Nederlands en Engels. Doordat ik grotendeels les geef aan zesdejaars, ben ik ook betrokken bij hun geïntegreerde proef. Bij ons op school hebben we het over de 'gip'. Dat is geen officiële afkorting, maar de term ligt wel makkelijk in de mond en het schrijft ook veel sneller. Daarom zal ik voor het gemak ook over gip spreken in plaats van geïntegreerde proef.

De leerlingen krijgen een heel jaar de tijd om aan hun opdracht te werken. Bij die opdracht worden zoveel mogelijk vakken betrokken en dus komt ook het vak Nederlands daarbij te pas. Tot nu toe bestond 'mijn' aandeel eruit dat ik hen leer presenteren. Ze krijgen wat theorie, info over lichaamstaal, wat technieken om het publiek te boeien en nog veel meer. Ze testen dat eens uit in de loop van het eerste trimester voor de klas als ze een zelfgekozen onderwerp presenteren.

In het tweede trimester krijgen ze dan info over solliciteren, gekoppeld aan een echte sollicitatietraining tijdens een jobbeurs. Daarover zal ik verslag uitbrengen tijdens het komende schooljaar. Nu zijn we volop bezig met het afronden van de eindwerken van dit schooljaar en is de beurs alweer een tijdje achter de rug.

Ze krijgen tenslotte alle info over de BIN-normen om hun rapport goed te kunnen uitschrijven. Ze moeten immers een geschreven verslag maken over hun gip. Daarin beschrijven ze wat ze in de loop van het schooljaar gedaan hebben en hoe ze tot het uiteindelijke resultaat gekomen zijn. Deze bundel moet volgens de regels van de kunst geschreven worden en daar moet ik hen dan bij begeleiden. Ze krijgen uitleg over hoe ze een woord vooraf en een inleiding moeten schrijven en hoe ze de lay-out van hun bundel moeten verzorgen. Die BIN-normen zijn voor heel wat leerlingen een zware dobber, maar meestal slagen ze erin om toch een verzorgd werk af te leveren. Dat moeten ze dan voorstellen aan een jury die bestaat uit een aantal collega's en externe juryleden uit de bedrijfswereld.

Dit is allemaal heel kort voorgesteld, dat weet ik, maar nu moet dat maar zo..... Volgend schooljaar wordt eraan gewerkt om dat allemaal een beetje op de voet te volgen.

Wat is mijn groots plan nu? Ik wil de leerlingen volgend schooljaar de opdracht geven om een blog bij te houden. Per klas werken zal het handigst zijn, denk ik. Om de twee weken (of worden het er vier? Dat moet ik nog even uitzoeken.) moeten ze een berichtje plaatsen op hun blog. Daarin moeten ze verslag uitbrengen over hun 'gezwoeg'. De bedoeling is dat we kunnen zien hoe ze van helemaal niks tot een prachtig resultaat kunnen komen.

Ik ben zelf razend benieuwd om te zien hoe dit zal werken. Zullen de leerlingen zelf enthousiast zijn? Of zullen ze het zien als weer één van die uitvindingen van een leerkracht die hen probeert het leven zuur te maken? Dat zien we dus vanaf september.

Zelf geef ik alvast het goede voorbeeld met deze blog. Je kun je leerlingen geen dingen laten doen die je zelf niet ziet zitten. Ik kan alvast al even oefenen en de concrete details en afspraken verder uitwerken. En voor de rest.... eerst dit jaar mooi afronden en vol spanning uitkijken naar deze nieuwe uitdaging. Voor mij is het een uitdaging om hen te motiveren en hopelijk lukt het met deze voor ons nieuwe werkvorm.

Wordt vervolgd.....

Hilde